دوست عزیز نادیده، علیرضا
معیارهای گزینش برای مناصب و مشاغل مختلف در ایران بر اساس دیدگاه‌های ایدئولوژیک و سیاسی است. لذا در این چند دهه پس از انقلاب ما عادت کرده‌ایم لئیمان و کاسه لیسان را بر مناصب اصلی و شایستگان را در خیل نامرادان ببینیم . عموماً کسانی که از بورس‌های دولتی (خصوصاً در دهه‌های اول و دوم انقلاب) برای تحصیل یا فرصت‌های مطالعاتی استفاده کرده‌اند از وابستگان نظام بوده‌اند. منابع مالی آن نیز گاهی نامعلوم است، اما عواید نفتی و نذورات مذهبی یکی از آن‌ها می‌تواند باشد. دانشگاه‌های انگلیسی هم می‌دانند چطور از آوازه خویش برای جذب سرمایه‌های نفتی کشورهای خاورمیان استفاده کنند.
با تشکر از شما دوست عزیز.

اسپید

در باره ان مرکر کمبر یج و
و پولهای فرستاده شده و یا شونده به دانشجویان اسلام شناس و جامعه شناس ان دیار انتگلستان و مشابه چیزی ننوشتید؟! برایم جالب است در ان گیر و دار های دشواریهای حتی گرفتن فوق لیسانس و دکترا در ایران چطور یک نفر میتواند بورس برای چنین رشته هایی انهم برای این کشور ها ی خارجی از ایران بگیرد و این توانایی ها فردی توصیفش چیست و چگونه است که من و دیگران اصلا یا توجه به ان نداشته یا بیخبر انی چنین توانایی های وجود دارد و لی هویتی دیگری میطلبد. نمی شناسم از دوستان خویش که بتوانند چنین توانایی را از هرگونه داشته باشند . شاید شما بشناسید و شاید شما با این توانایی ها و دارندگان انها ی خوش ماسک در خارج کشور اشنا باشید.

والا این که قهر بنده را هم بر انگیخته چه رسد به حضرت همایونی! گرچه که ایشون دریای کرم اند ولی خب حیای گربه کجا رفته؟ البته می دونید اون ولیعهد هم که فقط در کار ضرب سکه های تقلبی و بافتن و شانه زدن نقش های دروغین است...از سرش زیاد بود این اشتباه ایسنایی.