دیالوگ های علی حاتمی در فیلمهایی نظیر سوته دلان و هزاردستان برخاسته از یک درک عمیق از تاریخ و فرهنگ ایرانی است. هر جمله از این دیالوگها را می توان در جای جای تاریخ ایران سراغ گرفت و آن را به مناسبتی زمزمه کرد. این را به این مناسبت می نویسم که ترمیم کابینه خاتمی در واپسین ماههای عمر دولتش مرا به یاد دیالوگ آخر فیلم "سوته دلان" علی حاتمی انداخت، آنجا که مجید عاشق در راه امامزاده بر پشت اسب جان می دهد و می گوید باز هم مثل همیشه دیر رسیدیم. آقای خاتمی نیز حالا بعد از اتمام عمر کابینه اش یاد "ترمیم" افتاده است و طبق معمول دیر رسید. فرصت سوزی تا کی؟ می ترسم یک ماه به آخر عمر دولتش مانده باز استعفا بدهد وهم آب نمانده خویش ببرد و هم داغ دیگری بر دل یاران خویش که او را پیشتر بر آن پند دادند بگذارد.