تکرار تاریخ

داشتم سرنوشت دولت مستعجل مصدق را می خواندم. می بینم چه قدر داستان این مرد شبیه خاتمی است. مصدق نیز همچون خاتمی تبلور خواستهای فروخفته ایرانیان بود که قربانی قدرتهای محافظه کار درونی و فرصت طلبان برونی شد. علمای شیعه از مصدق تا زمانی حمایت کردند که بتوانند اقتدار خویش را در مقابل شاه حفظ کنند. اما همین که بوی جمهوريت به مشامشان خورد ترجیح دادند با دشمن دیرین خود علیه مردم بایستند (وحشت علما را از جمهوریت می توان در تاریخ بعد از مشروطه و مخالفت آنان با جمهوری رضا خان نیز مشاهده کرد). مصدق نیز همچون خاتمی می‌بایست هم در برابر عالمان مرتجع و هم دربرابر قدرت مطلقه می ایستاد. منتها مصدق جرأت این ایستادن را داشت و بهای آن را نیز پرداخت، در حالی که خاتمی از بی عملی مزمن رنج می‌برد. مصدق نیز همچون خاتمی به مطبوعات آزاد و آرا و عقاید دیگران احترام می گذاشت، تملق گویی را زشت می‌شمارد و به صداقت وفادار بود.
اما تفاوتهایی هم در این دو وجود دارد. مصدق اگر هیچ نکرده بود با ملی کردن صنعت نفت دَین خود را به مردم ایران ادا کرد و با تمام قوا در برابر عمله استبداد ایستاد، اما خاتمی در طول این چند سال تنها فعالیت زبانی، دهانی و دندانی داشت. و آخر از همه مصدق قهرمان مرد، اما خاتمی....