سخنان موسوی خوئینی ها در نطق پیش از دستورش را می شنیدم و همراه با تصویر در ایسنا خواندم. به شجاعت این مرد باید آفرین گفت. باید سید یزدی بر مسند ریاست نشسته را گفت چند روزی در محضر این نماینده جنبش دانشجویی درس سیاست و شجاعت بخواند. آنچه او گفت باید بعد از دوم خرداد، خاتمی می گفت تا کارش به اینجا نمی کشید، اما حیف....
البته با شعار اصلاحات در چارچوب قانون اساسی به بیش از این نمی توان رسید. آش شله قلم کار قانون اساسی همه جا یکی به نعل می زند یکی به میخ. فعالیت گروه های سیاسی را مجاز می شمارد، اما به شرط آنکه بر خلاف "ارزشهای اسلامی و امنیت ملی" نباشد. گردش آزاد اطلاعات و اخبار را تجویز می کند، اما آن را به قیود متعدد محدود می نماید. رهبر را در مقابل قانون با دیگران برابر می انگارد، ولی قدرتش را مطلقه می خواهد.
بنابراین حکومت هر جا به دیکتاتوری منسوب شد با قانون اساسی خود را از این ننگ رهانید، و هر گاه مردم خواستند دموکراسی را تجربه کنند به تیغ اسلام و امنیت ملی مصّرح در قانون اساسی آنها را وا پس راند. اصولا تاریخ یکصد ساله ایران نشان می دهد که ملت ایران میان اسلام و دموکراسی آونگان مانده اند. وقت آن رسیده که ایرانیان تکلیف خود را یک بار و برای همیشه با اسلام و دموکراسی روشن نمایند.